Ik wens iedereen fijne kerstdagen toe

Winter

Terwijl de rest van Nederland bedekt is onder een dik pak sneeuw was het in Limburg nog altijd groen. Maar afgelopen zondag werd ons de sneeuw op een presenteerblaadje gepresenteerd.

Ik ben zelf een liefhebber van sneeuw. Op het moment dat er dan sneeuw ligt wil ik er ook op uit. goed aangekleed tegen de kou (het was op het moment -12) ben ik er op uitgetrokken. De bruine en groene kleuren die nog door de sneeuw heen komen geven een mooi beeld. Zo ook bij deze kerstbomen.

In het natuurgebied de dellen graast een groep runderen. De zwarte kleur van hun vacht kleurt mooi tegen de witte achtergrond van de sneeuw

Niet alleen overdag geeft de sneeuw een mooi beeld, ook s'avonds als de lucht rood kleurt kun je mooie plaatjes schieten

Thuisgekomen heb ik nog foto's gemaakt van een oude boerderij naast ons. deze boerderij opgebouwd met mergel, is pas gerestoreerd. vroeger werd het pand bewoond door de plaatselijke melkboer. tegenwoordig zit er een restaurant in. tijdens deze feestdagen staat er een kerstboom in de tuin. samen met de rest van de verlichting en de donkerblauwe lucht geeft dit een mooi plaatje

Helaas is het gisteren weer begonnen met dooien en is de meeste sneeuw al weer verdwenen. Limburg bevind zich op de scheiding van een koude en een warm front waardoor het komende dagen niet snel wit zal worden. Hopelijk verplaatsen zich deze fronten zodat het alsnog mooi wit mag worden met de kerst.

kerststal

Terwijl het buiten steeds kouder begint te worden, maken we het binnen steeds gezelliger. Nu sinterklaas weer vertrokken is met zijn knechten. kunnen we volop beginnen met onze kerst versiering. zelf doe ik thuis niet zo heel veel aan kerst versiering. ben nog steeds op zoek naar een mooi kunstboom. wel help ik al een aantal jaren met de bouw van de kers stal in de Walburga Kerk. het mooie van deze kerststal is dat deze opgebouwd wordt met losse delen bestaande uit takken en grove planken. hierdoor is de kerststal nooit het zelfde. ook wisselen we vaker van plaats of maken we de ene keer een mooie open vlakte en de andere keer wordt er een vijver gemaakt. ook dit jaar is het weer een mooi resultaat geworden.

terwijl de os lekker in zijn warme stal geniet van wat strooi en de herder een kerstliedje fuit komen in de verte maria en jozef al aangelopen.

ook de drie koningen mogen in deze stal niet ontbreken.

de kerststal blijft tot en met driekonigen staan en is zeker eens een bezoekje waard.

poffertjes

Maastricht is een prachtige stad om in te wonen. her en der zijn kleine natuur gebiedjes te vinden met soms bijzondere flora en fauna. Maar ook buiten Maastricht is veel moois te zien. Meestal als ik er op uit ga, ga ik naar de bekendere natuur gebieden hier in de buurt. Dit zijn vaak de gebieden die door Staatsbosbeheer, natuurmonumenten en Limburgs landschap beheerd worden. Door de ligging van Maastricht ben je vaak beperkt in het bezoeken van deze natuurgebieden. Daarom ben ik eens gaan zoeken op internet naar informatie over natuurgebieden in België. Ik wist dat er een groot natuurgebied lag bij Maasmechelen. maar verder wist ik er niet veel van af. Al snel kwam ik er achter dat het natuurgebied gelegen bij Maasmechelen de Mechelse Heide was.

De Mechelse Heide maakt deel uit van Nationaal Park Hoge kempen. Het nationaal Park bestaat uit een aantal aan elkaar gelegen natuurgebieden, die via een vijf tal toegangspoorten te bezoeken zijn. Afgelopen zondag heb ik zelf de Mechelse Heide bezocht. Ook hier was duidelijk te zien dat de herfst ingetreden was.

Ik kan intens genieten van de natuur en zeker in deze tijd van het jaar met al zijn kleuren pracht.

Helaas is mijn kennis van de flora en fauna erg minimaal. Zo weet ik ook niet echt de naam van de volgende plant. maar vind die pluizen op de plant altijd apart en tegen de achtergrond geeft het een mooi gezicht.

Natuurlijk waren er op op de Mechelse Heide ook genoeg paddenstoelen te vinden.

Ik heb lang moeten zoeken. maar uiteindelijk heb ik ze dan toch gevonden.

Net voordat ik de Mechelse Heide verliet zag ik net nog iets glimmen tussen het gras en het mos. in eerste instantie moest ik goed kijken. het leek net een vers gebakken poffertje met stroop erop.

herfst wandeling.

Nederland zit nog altijd in zwaar weer. Vele bedrijven hebben het op dit moment erg moeilijk om te blijven bestaan en hun personeel binnen hun bedrijf te houden. In juli kreeg ook ik te horen dat mijn contract niet verlengd mocht worden. Na wat speurwerk op internet kon ik binnen twee weken weer aan het werk. dat is in deze moeilijke tijd niet verkeerd. Ik zou waarschijnlijk voor drie maanden aan de slag kunnen, en eventueel langer. Na zeven weken kreeg ik plotseling te horen dat ze iemand anders voor mij hadden gevonden, met meer ervaring op dit vakgebied. ondanks dat mijn collega niet ontevreden over me was, kon hij me niet langer daar houden. Dus op dit moment zit ik thuis, op zoek naar een nieuwe job. we blijven positief en gebruiken de vrije tijd om op zoek te gaan. op zoek naar banen, maar ook op zoek naar mooie herfst plaatjes. gisteren was het een mooie middelmatig bewolkte dag met tussen de wolken door een lekker herfst zonnetje. dit in combinatie meteen lichte wind, was het ideaal weer om ff uit te waaien en te genieten van alle kleuren dat de herfst te bieden heeft. Genieten jullie mee.

Ook deze keer is me het niet geluk om een rode met witte stippen te vinden. maar heb wel een bruine met zwarte stippen gevonden.

Klik op de foto om ze in groter formaat te bekijken.

paddenstoelen

Het is weer een tijd geleden dat ik met mijn camera op pad ben geweest om eens lekker te ontspannen en mooie plaatjes te schieten. Nu de herfst langzaam zijn intreden doet is het een mooie gelegenheid om eens op pad te gaan en mijn eerste paddenstoelen van dit jaar op de gevoelige plaat te zetten. Om deze paddenstoelen te vinden ben ik naar het ingendael gereden. In de veronderstelling dat ik vast wel een aantal paddenstoelen zou tegen komen, ben ik het natuurgebied ingelopen. op een gegeven moment kwam ik een bank tegen. Uitrusten kwam er niet echt van. De bank gemaakt van een halve boomstam was begroeid met mos, en dan is het toch jammer om dit te verstoren. Tussen het mos was een slakkenhuis te vinden, wat het geheel toch iets bijzonders gaf.

Het is natuurlijk een mooi plaatje maar heb nog steeds geen paddenstoel gevonden en dat was toch beetje het doel van deze wandeling. Onderweg kwam ik wel het volgende plaatjes tegen.

Uiteindelijk heb ik nog lang moeten zoeken om mijn eerste foto van een paddenstoel te kunnen maken, maar heb hem gevonden. Een beetje verscholen tussen het mos. Ok het is geen rode met witte stippen en hij is niet al te groot, maar de eerste paddenstoel staat er op.

preuvenemint

Afgelopen weekend werd voor de 28e keer in maastricht het preuvenemint georganiseerd. een evenement dat begon met een paar kraampjes en uitgroeide tot een groot evenement waar naast een aantal kleine restaurants ook topreaustotants zoals beluga te vinden zijn. De duizenden bezoekers kunnen niet alleen genieten van lekkere gerechten en heerlijke dranken. ook wordt er weer ieder jaar weer gezorgd voor een goed misikaal programma. een aantal jaren achter elkaar speelde op de zondag middag andre rieu met zijn straus orkest. maar omdat dit gratis optreden voor een enorme toeloop zorgde, konden ze de veiligheid van de bezoekers niet meer waarborgen. daarom werdt er voor een goede vervanging gezocht. en dat hebben ze gevonden in het melando orkest onder leiding van danny melando.

Ook in dit orkest is een belangerijke rol weg gelegd voor een maastrichtenaar. Dominique paats is hier de eerste acordeon speler. domenique weet als geen ander met zijn acordion de goede noot te raken bij het publijk.

Het malando orkest gaf een schitterend optreden weg op het vrijthof. naast hun mooie nummers wordt er ook een mooie schow weg gegeven. om deze schow kracht bij te zetten waren er ook deze keer twee dansparen bij.

Danny malando is de derde generatie die het orkest voorgaat. binnen het orkest bevind zich een iemand die al drie genearaties met het orkest meespeeld. naast zijn prachtige viool nummers weet hij ook op een bijzondere manier het publijk te vermaken.

Het is eigenlijk niet voor te stellen dat er op een eenvoudige houtzaag nog zo mooi gemuciseert kan worden. binnen het orkest zijn de viool en de acordion twee belangerijke instrumenten. daarom dat naast de solo's ook deze twee muziekinstrumenten samen worden gebracht. niet alleen het samen spel van deze twee instrumenten is bijzonder, ook het samespel van de spelers is bijzonder.

Het was zeker de moeite waard van het bezoeken en zal zeker nog eens gaan kijken als ze in de buurt zijn. in ieder geval komen ze hoogwaarschijnlijk volgend jaar weer naar maastricht. dus wil je naar een gratis optreden van het malando orkest en daarbij genieten van bijzondere gerechten geserveerd door top restaurants noteer dan alvast het laatste weekend van augustes in je agenda.

zicht op maastricht

zoals vele oudere steden, heeft ook maastricht zijn vestingswerken. het grootste gedeelte van de vestingwerken in maastricht zijn in de loop van de jaren helaas verdwenen. wat er onderandere wel nog is blijven staan is fort sint pieter. een par jaar geleden is het fort gered van de ondergang en gerestoreerd. na de restoratie is het fort ook te bezoeken. afgelopen zondag heb ik het fort zelf eens bezocht.

(foto van google)

Na de uitleg van een gids zijn we het fort zelf ingegaan. vanuit het fort had je via de schietgaten een mooie doorkijk.

Nadat we het fort van binnen hadden bezichtigd zijn we naar buiten gegaan om boven op het fort te genieten van het mooie uitzicht op de stad.

als je zo kijkt over de stad zie je opeens hoe groen je stad wel niet is. De Sint lambertus kerk steekt mooi boven het groen uit.

Nadat ik het fort bezocht heb. ben ik in het naast gelegen natuurgebied nog even gaan wandelen . van hier uit had je ook een mooi zicht op de achterkant van het fort.

Dit uitstapje op de sintpietersberg heb ik afgesloten op chalet bergrust. Deze middag werdt er op chalet bergrust een salsa middag gehouden.

genietend van een lekker drankje het mooie uitzicht en relaxte salsa muziek kon deze dag niet meer stuk.

Beestjes.

Vanavond ben ik ff naar een natuurgebiedje geweest wat aan de rand van amby ligd. Het leverde onderandere de volgende foto's op

Wil je de foto"s in groter formaat zien, klik dan hier

Jubiläumssteig

Vrijdags stond er voor de groep een busreis gepland naar de Hintertuxer gletscher.

Ik vond dat zelf niet zo'n goed idee. eerst zit je een lange tijd in de bus, na een tijdje wachten moet je nog eens met de lift naar boven en als je dan eenmaal boven bent, heb je maar even de tijd. Ik had wat beters op mijn programma staan. en met een beetje geluk zou ik ook nog in de sneeuw staan. Voordat ik op vakantie ging had ik me voorgenomen om naar de grutte hutte te lopen. Dit was een perfecte dag om te gaan wandelen, omdat de zon niet al te fel zou schijnen. nadat ik uitgeslapen had en lekker ontbeten, ben ik om tien uur vertrokken naar de eerste hut. vanaf mijn vertekpunt op 830m zou het anderhalf uur lopen zijn naar de riedel hutte op 1230m. ik had meteen al de pas er goed inzitten en na een uurtje had ik de hut bereikt. nadat ik even de weg heb gevraagd aan een plaatselijke bewoner, ben ik meteen verder gelopen richting grutte hutte1640m.

Na een kleine drie kwartier had ik ook deze hut bereikt. Omdat het erg bewolkt was en warm was ik kletsnat van het zweten. daarom was het wel even verstandig om even uit te zweten op het terras en even wat vocht tot mijn lichaam te nemen.

Ik ben later maar even binnen gaan zitten omdat ik anders te snel zou afkoelen en ik geen zin had om ziek te worden tijdens mijn vakantie. eenmaal boven in de hut vroeg ik me af wat ik nu het beste kondoen . Ik zou de zelfde weg terug kunnen lopen, maar ik zou ook de jubilaumsteig kunnen lopen. Al had ik van te voren gezecht tegen mijn ouders dat ik hem niet zou lopen. alleen leek me het toch een uitdaging om deze speciale route te lopen. toen ik opeens zag dat een vader met zijn dochter van een jaar of 10 deze route ook ging maken was de keuze snel gemaakt. Het bord aan het begin van de tocht gaf al aan dat deze jubilaumssteig niet voor iedereen bedoeld was.

Nadat ik het eerste heuveltje had getrotseerd werd al meteen duidelijk wat me te wachten stond.

Al viel dut stuk nog mee. al snel werd het pad smaller en smaller en waren er aan de rotswanden staalkabels bevestigd om zo op een veilige manier je weg te kunnen volgen.

Na een tijdje te hebben geklommen en geklauterd kwam ik de eerste sneeuw al tegen. Met de aanwezige bewolking gaf dit een mistrieus gezicht

De andere kant opkijkend kon je goed zien dat er een behoorlijke diepte was en dat je tijdens het lopen goed moest opletten om zo een misstap te voorkomen.

Niet overal was het mogelijk om zonder extra klimmateriaal je route voort te zetten en daarom hadden ze er maar een trap geplaats, waardoor we onze wandeling op een veilige manier konden voort zetten.
Eenmaal boven aangekomen had je een mooi uitzicht op de sneeuw die we juist gepasseerd zijn

Helaas bleef het de hele dag bewolkt waardoor we onze wandeling in de mist moesten voort zetten.

Deze wandeling heb ik als kleine jonge al eens gemaakt, samen met mijn ouders. na het zien van de volgende foto kunnen jullie begrijpen waarom zij deze wandeling nooit meer zullen maken

Tijdens zo'n wandeling is het goed om af en toe te stoppen om even tot rust te komen en dan heb je ook meteen even de tijd om wat foto's te maken van de prachtige beplanting die je onderweg tegen komt.

Ik was achteraf toch blij dat ik deze tocht gemaakt had. op zich is deze wandeling goed te doen, mits je geen hoogte vrees hebt. Zolang je maar geen onnodige risico's neemt en als je alleen bent je ervoor zorgt dat je eventueel met een groepje mee kunt. Op een gegeven moment stond ik voor de keuze hoe ik mijn weg zou vervolgen. Ik had nog best veel energie over. en heb daarom besloten om nog naar de ellmauer tor op 1997m te lopen.

Het was best een zware tocht, met veel losliggende grind wat zeker bij het dalen voor problemen zou kunnen zorgen. Helaas kon ik de laatste paar meter van deze wandeling niet afmaken. Een gletscher zorgde ervoor dat de weg gespert werd en het niet veratwoord was om mijn weg voort te zetten. Ik was op dat moment immers alleen en bij een val zou mijn telefoon kunnen beschadigen waardoor er ook geen enkel contact gelegd kon worden. Een geluk had ik wel. Ik kon nog even in de sneeuw staan en dat moest natuurlijk even op de foto gezet worden.

Toch wel voldaan keerde ik terug naar beneden. Na een tijdje lopen kwam ik aan bij de Gaudeamushutte op 1263m. In deze hut heb ik even wat gedronken en ben vervolgen naar de volgende hut gelopen. Voordat ik de Wochenbrun Alm (1o85m) bereikte heb ik nog een aantal koeien op de foto gezet. Hanny was al een tijdje op zoek naar een aantal koeien om op de foto te zetten, maar dat wilde niet echt lukken. Na het zien van deze foto begrijp ik ook waarom dat niet echt wilde lukken. ze had misschien even achter de bomen moeten kijken.

Via de wochenbrunalm ben ik weer naar de riedel hutte gelopen op 1230m om van hieruit weer naar ellmau te lopen (820m). tegen half zeven bereikte ik mijn kamer weer waar ik me snel heb omgekleed, want het eten stond immers op me te wachten. En een goede maaltijd na zo'n wandeling had ik toch wel verdiend.